//
you're reading...
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

ΑΓΡΥΠΝΟΙ –ΜΕ ΑΙΤΙΑ!- ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Την έκτη μέρα της εβδομάδας, το Σάββατο, το Γκαζοχώρι στενάζει απ’ τις ορδές των νεολαίων που φαντασιώνονται πως το βράδυ τους ανήκει διεκδικώντας μια «γωνιά» προσοχής από τους άλλους -τους κατά φαντασίαν συμπαίκτες μιας ακόμα νεοελληνικής φρενίτιδας που διασφαλίζει τη μοναδικότητα του Ατόμου ως στάση ζωής- πασπαλισμένης από αλκοόλη, ιδρώτα και καμιά φορά (πρόωρο) σπέρμα. Ως αντιπρόταση στη μαζική υστερία εκείνης της νύχτας μια ομάδα νέων δημιουργών καταπιάνεται με μια ιστορία που δεν συζητιέται στις παρέες των υπολοίπων, των αρωματισμένων και καλοβαλμένων νεόπλουτων. Άλλωστε, «το AIDS δεν αφορά ποτέ εμάς τους ίδιους!». Εμείς, οι αλώβητοι, οι ασπιδοφόροι της ηδονής ξέρουμε πώς να προστατεύουμε τα σαρκία μας. Αυτό, ίσως, να πίστευε κατά βάθος και ο ήρωας της Interactive Multimedia Theatre Performance μέχρι να έρθει η πραγματικότητα και να τον διαψεύσει περίτρανα. To PROTOLIO είναι το starting project της νεοσύστατης ομάδας SleepLess και αποτελεί ό,τι πιο φρέσκο και ειλικρινές έχω παρακολουθήσει τελευταία! Ο λόγος και στα τρία μέλη της ομάδας που δεν μασάει τα λόγια της ούτε και τα σκηνικά της όνειρα. Με το καλησπέρα, ο άνθρωπος που από ώρα καταγράφει σε μια βιντεοκάμερα τις κινήσεις μας ομολογεί στον καθένα και σε όλους μαζί: «Χαίρομαι που είσαι εδώ απόψε. Ειλικρινά ήθελα πολύ καιρό να μιλήσω σε κάποιον…»

Οι SleepLess (Βασιλική Παπαϊωάννου, Μιχάλης Παλίλης, Τζωρτζίνα Βασιλοπούλου) υπογράφουν το PROTOLIO, μια συλλογική δουλειά για τον χειρότερο εφιάλτη των σεξουαλικά ενεργών του πλανήτη!

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΦΟΙΝΙΤΣΗ

Ποιοι είναι οι SleepLess και τι το νέο κομίζουν στο αθηναϊκό θεατρικό τοπίο;
Βασιλική Παπαϊωάννου: Οι SleepLess (Βασιλική Παπαϊωάννου, Μιχάλης Παλίλης, Τζωρτζίνα Βασιλοπούλου) είναι μια νέα καλλιτεχνική ομάδα, η οποία έχει ως στόχο να δράσει στο χώρο της σύγχρονης πειραματικής τέχνης…Τα τελευταία δύο χρόνια, είχα έντονα το όραμα να δημιουργήσω μία ομάδα νέων καλλιτεχνών, οι οποίοι, με κοινό ενδιαφέρον τον δημιουργικό πειραματισμό, θα ενώσουν τις γνώσεις και τις ικανότητές τους και θα διερευνήσουν το πλαίσιο της σύγχρονης performance. Mε τον Μιχάλη Παλίλη είχαμε συνεργαστεί τον Ιούνιο του 2008 παρουσιάζοντας το PROTOLIO στο Θέατρο Επί Κολωνώ, σε ένα καθαρά θεατρικό minimal πλαίσιο με (δική μου) πρωτότυπη μουσική επένδυση. Βρεθήκαμε μετά από καιρό, το καλοκαίρι που πέρασε. Ο Μιχάλης μου πρότεινε να ξανακάνουμε το PROTOLIO κι εγώ του πρότεινα να πειραματιστούμε, πάνω στο κείμενο και στην ερμηνεία του, με ήχους και εικόνες και να δημιουργήσουμε ένα multimedia περιβάλλον για την performance, και την ιδέα μου για την ομάδα. Με την Τζωρτζίνα Βασιλοπούλου είχα γνωριστεί λίγο καιρό πριν, και θέλαμε να δουλέψουμε μαζί για κάτι καινούριο. Μετά από κοινές αναζητήσεις και πολλές καλλιτεχνικές συναντήσεις, αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε τους SleepLess και να ξεκινήσουμε με το project που παρουσιάζουμε. Το PROTOLIO είναι theatre-based performance,οπότε σίγουρα αφορά και το θεατρικό κοινό της πόλης που επιθυμεί να παρακολουθεί σύγχρονες πειραματικές παραστάσεις. Γενικά, θέλουμε να δουλέψουμε με Ήχο, Λόγο, Εικόνα, Κίνηση και, όταν έχουμε κάτι να πούμε, να το λέμε συνδυάζοντας τα προσωπικά του μέσα έκφρασης ο καθένας μας και να δημιουργούμε σύγχρονες πειραματικές παραστάσεις με την δική μας αισθητική επικοινωνίας.
Πως προέκυψε η συγκεκριμένη επωνυμία; «Άγρυπνοι» ως προς τι;
Β. Π.: Μετά από πολλές ιδέες και προτάσεις όλων μας, καταλήξαμε στο όνομα που αντιπροσώπευε καλύτερα την ομάδα: SleepLess. Οι SleepLess αγρυπνούν, καταγράφουν, αναζητούν, δημιουργούν και καταθέτουν. Σκοπός τους η καλλιτεχνική αφύπνιση, η απλή έμπνευση και ο δημιουργικός πειραματισμός μέσω σύγχρονων μορφών τέχνης. Μουσική-Ήχος, Digital Video, Θέατρο, Μovement συνεργούν σε ένα multimedia πλαίσιο, με στόχο να προσφέρουν στο κοινό και να μοιραστούν μαζί του μια εμπειρία, μια ιδέα, ένα ερέθισμα ή ένα βίωμα που μας κινητοποίησε. Ίσως απλά μια κοινή «ανησυχία».
Τι ακριβώς συμβαίνει στην πρώτη σας δουλειά;
Β. Π.: Το PROTOLIO είναι μία «ψηφιακή» θεατρική παράσταση και προτείνει τη συνύπαρξη ήχων, θεάτρου και ψηφιακής εικόνας. Ο Μιχάλης έχει γράψει ένα άμεσο, ρεαλιστικό, ζωντανό κείμενο και πρωταγωνιστεί σε έναν ιδιαίτερα εξομολογητικό μονόλογο, με πολλές εκπλήξεις για το κοινό. Η Τζωρτζίνα έχει επιμεληθεί τα visuals, τα οποία αποκαλύπτουν μνήμες, χαρακτήρες, τοπία συνδεδεμένα με τον ήρωα. Δείχνουν συναισθηματικές, εσωτερικές εικόνες του, άλλοτε με εικαστική αισθητική, και άλλοτε με ψηφιακά επεξεργασμένα πλάνα . Εγώ έχω δημιουργήσει την μουσική που επενδύει τα visuals και το ηχητικό περιβάλλον της performance. Έχω ηχογραφήσει και επεξεργαστεί ήχους από διαφορετικούς τρόπους παιξίματος (Timbres) ηλεκτρικής κιθάρας, με την πρόθεση να δημιουργήσω την ηχητική διάσταση του ήρωα. H Mουσική, η οποία, μερικές φορές, με μία έντονη sustained νότα, υπενθυμίζει την κατάσταση στην οποία αυτός βρίσκεται, υποβάλλει συναισθήματα και δημιουργεί την επιθυμητή ατμόσφαιρα. Στο PROTOLIO, οι Ήχοι συνομιλούν με τον performer και διαμορφώνονται κάθε φορά ζωντανά. Κάθε παράσταση είναι μοναδικά δημιουργική. Γενικά, ο θεατής συμμετέχει στο δρώμενο με την παρουσία του. Είναι ο απόλυτα απαραίτητος συμπρωταγωνιστής. Συμμετέχει και βιώνει μια εμπειρία.
Γιατί κατά τη γνώμη σας το εν λόγω ζήτημα που θίγει η παράσταση εξακολουθεί να παραμένει ταμπού στη χώρα μας;
Τζωρτζίνα Βασιλοπούλου: Το ζήτημα που θίγει η παράσταση συνδέεται άμεσα με προκαταλήψεις και παλαιωμένες απόψεις. Οι προκαταλήψεις αυτές εξακολουθούν να υφίστανται στην χώρα μας, καθώς η ενημέρωση για το ζήτημα αυτό έχει αδρανήσει. Η παράσταση σχολιάζει με έναν τρόπο αυτές τις προκαταλήψεις. Τα τελευταία χρόνια διακρίνω έναν εφησυχασμό στον χειρισμό αυτού του ζητήματος στη χώρα μας. Αυτό τον εφησυχασμό προσπαθεί η παράσταση να σχολιάσει.
Η παράσταση ενέχει βιωματικό χαρακτήρα; Αντλείται από προσωπικές εμπειρίες το υλικό σας;
Μιχάλης Παλίλης: Η παράσταση δεν αναφέρεται σε συγκεκριμένες εμπειρίες. Μολονότι το ερέθισμα για τη συγγραφή του κειμένου αφορά σε στοιχείο της πραγματικότητας και συγκεκριμένα στη συνέντευξη μιας γυναίκας που διάβασα τυχαία σε μια εφημερίδα, η δραματουργία της παράστασης δεν είναι «ρεαλιστική», δεν αποτυπώνει περιπτωσιολογικά την πραγματικότητα. Από τη συνέντευξη αυτής της γυναίκας έχουν κρατηθεί στο κείμενο της παράστασης μονάχα δυο προτάσεις. Το υπόλοιπο είναι προϊόν συγγραφής και μόνο. Παρά το γεγονός ότι με ενδιαφέρει άμεσα το θέατρο-ντοκουμέντο και η συγγραφή ενός τέτοιου έργου, τελικά μόνο εξ αντανακλάσεως (από άποψη κειμένου) υπάρχει στο PROTOLIO αυτή η πρόθεση. Το έργο δεν μιλάει για ένα συγκεκριμένο περιστατικό-μαρτυρία. Ωστόσο, η σκηνοθεσία και ιδιαίτερα η ύπαρξη μιας κάμερας που καταγράφει τα τεκταινόμενα επί σκηνής, προσδίδει στο όλο εγχείρημα τον χαρακτήρα του ντοκουμέντου-performance, του θεατρικού γεγονότος που συμβαίνει εδώ και τώρα. Πρέπει ακόμη να τονίσω ότι πολύ συνειδητά στην συγγραφή του έργου δεν στράφηκα στην καταγραφή εμπειριών ανθρώπων που βιώνουν το κυρίαρχο ζήτημα του κειμένου. Αυτό θα οδηγούσε σε δρόμους περισσότερο συναισθηματικούς, που δε θα εξυπηρετούσαν το τελικό παραστασιακό αποτέλεσμα. Το κείμενο και η παράσταση τελικά ευελπιστούν –και νομίζω επιτυγχάνουν- να μιλήσουν για πολλά θέματα και όχι μόνο για το κυρίαρχο ζήτημα. Το ευτύχημα, βέβαια, είναι ότι άνθρωποι που έχουν προσλαμβάνουσες για αυτό το ζήτημα μας έχουν πει ότι το κείμενο και η παράσταση ανταποκρίνονται με επιτυχία στην πραγματικότητα, γεγονός που μας χαροποιεί ιδιαίτερα.
Η διαρκής απεύθυνση προς το κοινό δημιουργεί προβλήματα στον περφόρμερ με τον παράγοντα του απρόβλεπτου να υποσκάπτει την προδιαγεγραμμένη πορεία του θεάματος;
Μ. Π.: Η διαδραστική φύση της παράστασης όχι μόνο δεν δημιουργεί προβλήματα, αλλά, αντίθετα, είναι μεγάλη ευλογία για τον περφόρμερ… Κάθε παράσταση είναι ένας ζωντανός, απρόβλεπτος οργανισμός. Όταν απευθύνεσαι άμεσα στο κοινό, η βασική αρχή του θεάτρου και γενικότερα του θεάματος, το αίτημα της επικοινωνίας, δοκιμάζεται στο έπακρο. Νομίζω ότι κλειδί για την επιτυχία του εγχειρήματος είναι η πρόθεση με την οποία πλησιάζεις το κοινό. Στο κείμενο της παράστασης αναφέρεται ότι «πρέπει να συναντάς τον θάνατό σου καθαρός και πρόθυμος». Νομίζω ότι το ίδιο πρέπει να κάνεις και με την επαφή με το κοινό. Να είσαι καθαρός (δηλαδή ειλικρινής) απέναντι του και πρόθυμος (να το ακούσεις, να συνυπάρξεις μαζί του). Η αντίδραση του κοινού ποτέ δεν είναι ίδια . Αλλά αυτή είναι η μαγεία του θεάματος. Έχουν υπάρξει παραστάσεις που κάποιος γέλασε σε σημείο που δεν είχα υπολογίσει ότι θα γέλαγε, απάντησε σε ένα ερώτημα που του έκανα, ή το σημαντικότερο, συγκατάνευσε με ανακούφιση ή αναστέναξε σε μια απορία μου. Αυτή είναι η πεμπτουσία της φύσης του θεάματος: η κρυφή συνενοχή και η ουσιαστική συνύπαρξη. Η γοητεία της δουλειάς μας είναι αυτές ακριβώς οι στιγμές που ο χρόνος «πυκνώνει», που το βλέμμα σου συναντά το βλέμμα του απέναντι και συνεννοείται… Έργο του περφόρμερ είναι, νομίζω, να προετοιμαστεί για το απρόβλεπτο και όχι να το φοβάται. Είναι προσπάθεια δύσκολη, ωστόσο, απόλυτα δημιουργική και ανακουφιστική. Η παράστασή μας επιδιώκει το απρόβλεπτο κατά κάποιο τρόπο. Το κείμενο και η σκηνοθεσία ξαφνιάζουν (και όχι τρομάζουν) τον θεατή. Το ηχητικό περιβάλλον της Βασιλικής ακολουθεί και σχολιάζει τη δράση, συνυπάρχει με αυτήν, ώστε το τελικό αποτέλεσμα της παράστασης να μην είναι κάθε βράδυ το ίδιο. Το ίδιο συμβαίνει και με το οπτικό υλικό της Τζωρτζίνας που ο χρόνος στον οποίο αναπαράγεται σε κάθε παράσταση δεν είναι ποτέ ίδιος. Θεωρώ το απρόβλεπτο και το «λάθος» συστατικά στοιχεία της δουλειάς μας. Ερεθίσματα, προκλήσεις και όχι δυσκολίες. Στο βαθμό που γνωρίζεις την ανάγκη που σε κάνει να μιλάς στο κοινό και την πορεία που πρέπει να έχει το θέαμα, το απρόβλεπτο μετουσιώνει την όλη διαδρομή σε πιο ενδιαφέρουσα και ουσιαστική.
Κάποια στιγμή ένα περίστροφο σημαδεύει απευθείας το κοινό. Πως αντιδράει το κοινό σ’ αυτή τη δράση;
Μ. Π.: Η δράση αυτή έρχεται σε ένα σημείο της παράστασης που δραματουργικά πρέπει να έρθει και προηγείται και έπεται άλλων δράσεων. Αυτό που θέλω, ουσιαστικά, να τονίσω είναι ότι η δράση αυτή δεν γίνεται για εντυπωσιασμό ή ευκολία, αλλά ουσιαστικά για να προχωρήσει δραματουργικά το θέαμα. Η αντίδραση του κοινού είναι μάλλον αυτή που περίμενα. Το κοινό ξαφνιάζεται και συνειδητοποιεί ότι τα πράγματα ίσως να γίνονται λίγο ασυνήθιστα και επικίνδυνα. Το κοινό σιωπά και παρακολουθεί προσπαθώντας να καταλάβει. Ίσως και να «μαζεύεται» στη θέση του, αλλά ποτέ δεν αποσύρεται συναισθηματικά. Σίγουρα δεν είναι η πρώτη φορά που παρουσιάζεται όπλο επί σκηνής. Κλασικά έργα (π.χ. η «Έντα Γκάμπλερ» του Ίψεν) ή μοντέρνα (όπως το «Ποιος φοβάται την Βιρτζίνια Γουλφ;» του Άλμπι) εμφανίζουν με κάποιο τρόπο όπλο επί σκηνής. Η συγκεκριμένη χρήση του περίστροφου στην περφόρμανς μας και οι μέχρι στιγμής αντιδράσεις του κοινού επιβεβαιώνουν την προσδοκία μας, που δεν είναι άλλη από την ουσιαστική συναισθηματική εμπλοκή του κοινού στο δρώμενο. Σαν το όπλο να «οπλίζει» τα πράγματα περισσότερο άμεσα και λειτουργικά.
Η παράσταση ανεβαίνει κάθε Σάββατο στην καρδιά της μαζικής διασκέδασης της πόλης σαν να αντιπροτείνει το διαφορετικό στις επιλογές των Αθηναίων. Υπήρχε μια τέτοια σκέψη ή είναι τυχαία η ημέρα;
Τ. Β.: Η επιλογή του χώρου και γενικά της περιοχής ήταν δική μας. Το Σάββατο προέκυψε στην πορεία, και, αυτός ο συνδυασμός αποτελεί μάλλον μια εναλλακτική πρόταση για το κοινό της πόλης μας.

Κείμενο / Σκηνοθεσία / Performance: Μιχάλης Παλίλης
Καλλιτεχνική Διεύθυνση / Μουσική Σύνθεση /Sound Design: Βασιλική Παπαϊωάννου
Visuals: Τζωρτζίνα Βασιλοπούλου
Video art / Graphic Design: Στέλλα Μεταξά
Graphic Design: Γιώργος Αλεξίου
Εικονοληψία: Γ.Παπαϊωάννου, Γ.Τηνιακός, Σ.Barbe, Λ.Τσάλτα
Βοηθός Σκηνοθέτη: Βιργινία Κλαστάδα
Τεχνικός ήχου / εικόνας: Απόστολος Μαντζουράνης

Κάθε Σάββατο στις 20.45, μέχρι 19/12/2009
Χώρος: art / house, Λ.Κωνσταντινουπόλεως 46 – Κεραμεικός
Τηλέφωνα επικοινωνίας: 6970134560, 6932904256, 6946073822

Advertisements

About Δημήτρης Φοινίτσης

Τακτικό μέλος της Ένωσης Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών. Κριτική θέατρου, συνεντεύξεις, θεατρικό ρεπορτάζ, παρουσιάσεις παραστάσεων σε εβδομαδιαία έντυπα από το 2002 και πέρα (ΕΤ-weekly / Ελεύθερος Τύπος, exodos / Ελευθεροτυπία, FAQ, Down Town, City κ.α.)

Συζήτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: