//
you're reading...
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Η ευτυχία έχει γεύση!

Μια μουσική κωμωδία έρωτα και κουζίνας έστησαν ο Αλέξανδρος Ντερπούλης και η Πωλίνα Καραναστάση στο 104 Κέντρο Λόγου και Τέχνης!

Στο πιο ψηλό κτήριο της πόλης, λίγο χαμηλότερα από τα σύννεφα, βρίσκεται το εστιατόριο μοριακής γαστρονομίας «Pick-less» του διάσημου μεν, δυστυχισμένου δε, σεφ Φάνη. Στην παγωμένη του, σχεδόν χειρουργική, κουζίνα χτυπάει η καρδιά της Ευτυχίας.
Στην Ευτυχία και τις καλές της …νεράιδες αρκούν 80 λεπτά γεμάτα νότες, χορό, χρώματα, γεύσεις και μυρωδιές για να μας μάθει πώς διανύεται η απόσταση από τον αδιάφορο βίο στην ευτυχισμένη ζωή. Ο συγγραφέας και η σκηνοθέτις της παράστασης μιλούν στον theatergoer για γευστικές σκηνικές επιλογές που αρωματίζουν τα βράδια μας στην οδό Θεμιστοκλέους!

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΦΟΙΝΙΤΣΗ

Τι συμβαίνει στη “Γεύση της Ευτυχίας”;
Αλέξανδρος Ντερπούλης: Η “Γεύση της Ευτυχίας” διαδραματίζεται στην κουζίνα ενός εστιατορίου μοριακής γαστρονομίας την διεύθυνση του οποίου έχει ένας επιτυχημένος μεν, δυστυχισμένος δε σεφ, ο Φάνης. Αν και οι καταβολές του ήταν τελείως διαφορετικές (ο πατέρας του είχε ταβέρνα) αυτός συμπορευόμενος με το κλίμα της εποχής, δημιούργησε ένα εστιατόριο που το χαρακτηρίζει η πολυπλοκότητα, η χειρουργική ακρίβεια, η αποστείρωση και η τέλεια εμφάνιση των φαγητών. Στοιχεία που εν πολλοίς χαρακτηρίζουν και τον ίδιο ως προσωπικότητα. Δίνοντας έμφαση στην επιφάνεια έχει ξεχάσει την ουσία και την απόλαυση που δημιουργούν στον άνθρωπο οι γεύσεις, οι μυρωδιές και τα συναισθήματα. Όλα αυτά θα προσπαθήσει να του τα ξαναθυμίσει η Ευτυχία, βοηθός και “τελευταίος τροχός της αμάξης” στην κουζίνα του Φάνη. Με τη βοήθεια του Θανάση, βοηθού και φίλου του Φάνη από την εποχή που δούλευαν στην ταβέρνα αλλά κυρίως με την βοήθεια των “καλών νεράιδων” της θα καταφέρει να πετύχει το σκοπό της ξεπερνώντας πολλά εμπόδια αλλά και το μεγαλύτερο εμπόδιο, την Πόπη, α΄ βοηθό του Φάνη, η οποία θέλει να τον καταστρέψει και να πάρει στα χέρια της το εστιατόριο. Μέσα από γεγονότα, κωμικά και δραματικά θα κάνει τελικά τον Φάνη να συνειδητοποιήσει ότι η ουσία βρίσκεται στην απλότητα και στην απόλαυση, αρκεί να μπορέσει να εκφράσει την αγάπη που κρύβεται μέσα του, τόσο σε αυτήν όσο και στα φαγητά που φτιάχνει.
Πως η γεύση καταφέρνει να επιφέρει την ευτυχία στις ψυχές των ανθρώπων μέσα από το έργο σας και μετά από τι είδους «περιπέτεια» αυτό επιτυγχάνεται;
Αλέξανδρος Ντερπούλης: Η γεύση, όπως και οι άλλες τέσσερις αισθήσεις είναι υπεύθυνες ή συνυπεύθυνες, αν θέλεις, για την δημιουργία των πέντε βασικών συναισθημάτων εκ των οποίων ένα από αυτά είναι η αγάπη. Επιλέξαμε τη γεύση κατ’ αρχάς να κινήσει τα νήματα στο έργο, γιατί συχνά αν όχι πάντα είναι αυτή που μας κάνει να χαιρόμαστε, να λυπόμαστε, να αγαπάμε, να μισούμε και να ποθούμε. Είτε αυτό συντελείται μέσω του φαγητού είτε μέσω της επαφής μας με τους άλλους. Έτσι η γεύση καταφέρνει να ενεργοποιήσει θύμισες, να προκαλέσει συναισθήματα, να διορθώσει λάθη αλλά και να ενώσει ανθρώπους. Λειτουργεί ως το μαγικό ραβδάκι που μετατρέπει τα πάντα και τους πάντες όπως θα έπρεπε πραγματικά να είναι, επιτελώντας το σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκαν. Για όλα αυτά όμως υπάρχει και το τίμημα που ο καθένας θα κληθεί να πληρώσει ψυχικά, συναισθηματικά και πρακτικά με τα εμπόδια, τις δυσκολίες, τις ταπεινώσεις αλλά και τις αισιόδοξες στιγμές που θα βρεθούν στο δρόμο του. Ένα τίμημα, όμως, που θα δικαιώσει το τελικό αποτέλεσμα και που φυσικά είναι λυτρωτικό για όλους.
Μίλησέ μου για τη συγγραφική επιλογή: η κομεντί να γίνει μιούζικαλ;
Αλέξανδρος Ντερπούλης: Ήταν μια επιλογή που συναποφασίσαμε από την αρχή με την Πωλίνα αφού και οι δύο είμαστε λάτρεις των μιούζικαλ. Εξ άλλου μέσα από το μιούζικαλ μπορεί να αναδειχθεί περισσότερο το είδος της ερωτικής κομεντί και γενικότερα των ερωτικών έργων. Υπάρχουν πάρα πολλά παραδείγματα που συνηγορούν σε αυτό, όπως για παράδειγμα το “Grease”, από τα γνωστότερα μιούζικαλ σε αυτό το είδος. Μπορείς μέσα από τα τραγούδια να εκφράσεις τις εσωτερικές σκέψεις των ηρώων κάτι που στην πρόζα για παράδειγμα θα γινόταν με μονόλογο. Εξ άλλου θεωρώ ότι η μουσική και τα τραγούδια εμπλουτίζουν ευφάνταστα την εξέλιξη του έργου και την κάνουν πιο ενδιαφέρουσα.
Σκηνοθετικά πως αντιμετωπίστηκε το έργο;
Πωλίνα Καραναστάση: Όνειρα και πραγματικότητα, μύθοι και αλήθεια, μια κουζίνα γεμάτη τραγούδια και εικόνες ευτυχίας: μια μουσική κωμωδία έρωτα και γαστρονομίας, αυτή είναι «Η γεύση της Ευτυχίας». Η Ευτυχία είναι για μένα, λοιπόν, η αισιοδοξία, η προσωποποίηση της θετικής ενέργειας που θα επικρατήσει και θα κατακλείσει τα πάντα με τρόπους απλούς, με ένα φροντισμένο πιάτο φαΐ που μοιράζεται, με ένα τραγούδι που μιλάει στην καρδιά, με την ανιδιοτελή αγάπη που προσφέρεται ακόμα και σε εκείνους που την αρνούνται. Η Ευτυχία είναι στο χέρι μας, να την πλάσουμε, να την «μαγειρέψουμε» και να την μοιραστούμε με τους ανθρώπους που αγαπάμε. Αυτό είναι το μήνυμα της παράστασης. Απλό και προσιτό σε όλους σαν ένα μελωδικό τραγούδι. Γιατί και τα τραγούδια μέσα στις μουσικές παραστάσεις δεν είναι παρά μεγέθυνση και εμβάθυνση στο συναίσθημα του ήρωα, απτή εξωτερίκευση του εσωτερικού του κόσμου. Για να εξυπηρετηθούν το μήνυμα και το συναίσθημα της Ευτυχίας, η μουσική είναι συναισθηματική και συγχρόνως αισθησιακή, ενώ οι στίχοι είναι συνειδητά δουλεμένοι όσο το δυνατόν για να είναι απλοί στη φόρμα τους και καθαροί στα νοήματα τους. Το ύφος της παράστασης και η αισθητική της είναι άλλοτε πολύ ρεαλιστικό σχεδόν βίαιο κι άλλοτε τελείως ονειρικό, χωρίς όμως ποτέ να είναι ευδιάκριτη η γραμμή μεταξύ πραγματικότητας της ζωής και του ονείρου της Ευτυχίας, όλα θα μπορούσαν να είναι αληθινά και τίποτε να μην συνέβη ποτέ.
Γιατί επιχειρούν εξαιρετικά σπάνια έλληνες συγγραφείς να γράψουν μιούζικαλ;
Αλέξανδρος Ντερπούλης: Το μιούζικαλ ως είδος είναι εξαιρετικά δύσκολο. Δε είναι απλώς μερικά τραγούδια που παρεμβάλλονται ανάμεσα στην πρόζα. Τα τραγούδια πρέπει να προωθούν και να εξελίσσουν την υπόθεση. Δεν σταματούν τη δράση, ίσα-ίσα την ενδυναμώνουν και τις δίνουν ξεχωριστό χρώμα! Αυτό δεν είναι και τόσο εύκολο στην πράξη και θέλει συγκέντρωση, επιμονή και υπομονή. Τα τραγούδια πρέπει ή θα έπρεπε τουλάχιστον να λειτουργούν καταλυτικά στο έργο και όχι απλώς να το στολίζουν με ωραίους και άσχετους στίχους. Ίσως αυτή η δυσκολία έχει κάνει πολλούς να μην θέλουν να ασχοληθούν με το μιούζικαλ καταλήγοντας έτσι να το απαξιώνουν ως ελαφρό και ανόητο. Μπορεί πάλι επειδή δεν είναι μέσα στην κουλτούρα μας. Τα τραγούδια στο θέατρο τα έχουμε ταυτίσει με τις μουσικές επιθεωρήσεις και ίσως είναι αυτό ένα ακόμα στοιχείο που πολλοί αποφεύγουν να τα συμπεριλάβουν. Όσες προσπάθειες έχουν γίνει περισσότερο ως μουσικές επιθεωρήσεις θα μπορούσες να τις χαρακτηρίσεις παρά ως καθαρόαιμα μιούζικαλ.
Δεν είναι η πρώτη φορά που η μαγειρική παίρνει τη θέση της στο 104. Πρόκειται για τυχαίο γεγονός ή για θεματικό άξονα;
Πωλίνα Καραναστάση: Πρόκειται για ένα τυχαίο μεν, ευτυχές δε γεγονός. Η σταθερή θεματική του 104, λόγω και της στενής του σχέσης με τις Εκδόσεις Καστανιώτη είναι η μεταφορά έργων με ρίζες σε άλλες μορφές τέχνης, λογοτεχνία, σινεμά κ.λπ, στη σκηνή. Το ξεκίνημα έγινε με την παράσταση της Λένας Φιλίπποβα το 2008 που ήταν βασισμένη στον Ντοστογιέφσκι, τον “Κύριο Επισκοπάκη” το 2009 του Ανδρέα Μήτσου που προέρχεται από το ομώνυμο βραβευμένο διήγημα, τις “Αισθηματικές Νουβέλες” που προέρχονται από τα αγαπημένα ελαφρά ροζ βιβλία τσέπης και βέβαια την “Ευτυχία” που προέρχεται από το σινεμά.
Εκτός από καλλιτεχνικό δίδυμο είστε ζευγάρι και στη ζωή. Η οικογενειακή συνύπαρξη αμβλύνει διαφωνίες ή ενστάσεις επί του καλλιτεχνικού ή αυτές δεν υφίστανται πλέον και η αισθητική σας είναι κοινή;
Πωλίνα Καραναστάση: Όλοι οι συνεργάτες μας ανήκουν στην ευρύτερη οικογένεια μας και βρίσκονται σε αυτή λόγω της κοινής αισθητικής, της σκληρής δουλειάς, του χιούμορ και της αυτοθυσίας που μας χαρακτηρίζει όλους μας. Αυτό δε σημαίνει βέβαια ότι δεν υπάρχουν διαφωνίες και μάλιστα σφοδρές, όπου στο τέλος κερδίζει πάντα το καλύτερο αποτέλεσμα για το έργο. Και πάντα κάποια στιγμή κλείνει η πόρτα της δουλειάς και ανοίγει η πόρτα της οικογένειας, που περιλαμβάνει μόνο τα μέλη της.
Αλέξανδρος Ντερπούλης: Συνήθως αποφεύγουμε να μιλάμε για τη συνεργασία μας στην προσωπική μας ζωή, μπορούμε να ξεχωρίζουμε τις δύο καταστάσεις. Ακόμα κι όταν αυτό γίνεται, γίνεται συγκεκριμένη ώρα που από πριν έχουμε καθορίσει μέσα σε αυστηρά χρονικά πλαίσια. Αν και είμαστε ζευγάρι στη ζωή αυτό δε σημαίνει ότι έχουμε και τις ίδιες αναζητήσεις. Επειδή όμως το πεδίο των αναζητήσεών μας είναι ευρύ, υπάρχουν φορές που διασταυρωνόμαστε και συνεργαζόμαστε. Δεν είναι εύκολο, ίσα-ίσα που είναι πολύ πιο δύσκολο. Και βέβαια υπάρχουν εντάσεις, ενστάσεις, διαφωνίες κ.λπ. Όμως πάντα βρίσκουμε κοινό σημείο πλεύσης αλληλοσυμπληρώνοντας ο ένας τον άλλον, ο καθένας με τις γνώσεις που έχει αποκομίσει στον τομέα που δραστηριοποιείται. Οι αμοιβαίες υποχωρήσεις, η μέχρι εσχάτων ανταλλαγή επιχειρημάτων αλλά και η κοινή αισθητική σε πολλά θέματα λειτουργούν θετικά για το τελικό αποτέλεσμα.

Κείμενο: Αλέξανδρος Ντερπούλης
Σκηνοθεσία: Πωλίνα Καραναστάση
Πρωτότυπη Μουσική: Cole Porter
Διασκευή και παραγωγή μουσικής: Νάσσος Σωπύλης
Στίχοι: Αλέξανδρος Ντερπούλης
Σκηνικά-κοστούμια: Νατάσσα Παπαστεργίου
Βοηθός σκηνοθέτη: Φωτεινή Μπιρλή
Χορογραφία: Έλενα Γεροδήμου
Φωτισμοί: Κατερίνα Μαραγκουδάκη
Φωτογραφίες: Μενέλαος Μυρίλλας
Οργάνωση παραγωγής: Θάνος Δημητριάδης
Παίζουν: Χριστέλα Γκιζέλη, Βαγγέλης Κρανιώτης, Γιάννης Λάζαρης, Γιάννης Πλιάκης,
Μάριος Σουγιουτζόγλου, Χριστίνα Φρονίστα
Σκηνή 104 -1: Πέμπτη-Κυριακή 21:30, Σάββατο: 18:30
Διάρκεια παράστασης: 80’
104: Θεμιστοκλέους 104, Εξάρχεια, τηλ.: 210-3826185

Advertisements

About Δημήτρης Φοινίτσης

Τακτικό μέλος της Ένωσης Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών. Κριτική θέατρου, συνεντεύξεις, θεατρικό ρεπορτάζ, παρουσιάσεις παραστάσεων σε εβδομαδιαία έντυπα από το 2002 και πέρα (ΕΤ-weekly / Ελεύθερος Τύπος, exodos / Ελευθεροτυπία, FAQ, Down Town, City κ.α.)

Συζήτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: